Weblog

Echt antiek krukje, zelfgemaakt (2)

woensdag, 8 februari 2023

krukje 2 1-2023 6238Na mijn vorige krukje had ik nog wat afvalhout en maak-energie over. Een paar dagen daarna ben ik aan een tweede krukje begonnen. Het eerste krukje leek alsof het uit een oud klooster kwam, het tweede krukje moest anders worden, alsof het een andere geschiedenis had.

 

krukje 2 1-2023 6239krukje 2 1-2023 6237krukje 2 1-2023 6241krukje 2 1-2023 6248Uiteindelijk zijn het vier tegen elkaar bevestigde plankjes geworden. Door de staande planken iets schuin te zetten en niet aan de buitenkant van de liggende plank te bevestigen, lijkt het krukje op het teken voor pi en kreeg het een meer Oosters uiterlijk. De middelste plank fungeert als schraag en drager en houdt het geheel stevig bij elkaar Het krukje  is met 13 houten pennen aan elkaar bevestigd en kan dankzij de dikke planken en robuuste constructie veel gewicht dragen.

 

krukje 2 1-2023 6254krukje 2 1-2023 6252Dit krukje is van hetzelfde afvalhout gemaakt als het eerste. Alleen waren deze planken op sommige plaatsen gespleten. Deze kieren heb ik met krammen, die ik uit oude draadnagels heb gemaakt, dicht gespijkerd. Het hout is geschroeid en met een grove staalborstel afgenomen. Daarna heb ik het met lederlijm gekleurd, met staalwol opgepoetst en met Tung-olie afgewerkt. Zowel qua structuur, kleur en ontwerp heeft dit tweede krukje een andere persoonlijkheid dan het eerste. Als ik het eerste met een dier zou kunnen vergelijken, vind ik dat dit tweede krukje meer met architectuur heeft te maken.

Het krukje is 40 cm lang, 20 cm breed en 32 cm hoog.

 

Lees ook: Echt antiek krukje, zelfgemaakt (1).

Opgezette apen (18)

woensdag, 8 februari 2023

museum voor natuurwetenschappen brussel 11-2022 5580museum voor natuurwetenschappen brussel 11-2022 5513naturhistorisches museum basel 8-2022 4931-museum aquarium de nancy 8-20223 3845-missiemuseum steyl 5-2022 3097

Klik hier voor meer foto's van opgezette apen.

Winterbad

zaterdag, 4 februari 2023

zwartkopwever (Ploceus melanocephalus) 11-2022 5768Vogels moeten het hele jaar door hun veren schoon en in vorm houden. Dit doen ze door te poetsen en te badderen, ook in de winter. Aangezien een vogel als hij baddert kwetsbaar is voor roofdieren, doen veel vogels dit zo snel mogelijk en gezamenlijk. In een groep is de kans dat je als individu wordt aangevallen nou eenmaal kleiner. Deze zwartkopwevers in safaripark de Beekse Bergen, maakten gezamenlijk hun toilet. Met veel gespetter en kabaal probeerden ze zich er in het koude water zo snel mogelijk vanaf te maken. Hoewel ze dit met veel energie deden, leken ze er weinig plezier aan te beleven.

 

zwartkopwever (Ploceus melanocephalus) 11-2022 5777zwartkopwever (Ploceus melanocephalus) 11-2022 5771Lees ook: Koude vogelpoten, Waarom vogels met lange poten vaak op één poot staan, Waarom een Roodborstje geen Oranjeborstje heet, De hartslag van een goudhaantje (Regulus regulus), De eerste knoop (Zwartkopwever – Ploceus melanocephalus), Kuifeend (Athya fuligula), Zo licht als een vogeltje en Grote bonte specht met ijspegel (Dendrocopos major).

Echt antiek krukje, zelf gemaakt

zaterdag, 4 februari 2023

krukje 1 1-2023 6224De laatste maanden heb ik het erg druk gehad, zo druk zelfs dat er geen tijd was om iets te maken. Zoals zo vaak bouwt dat bij mij een druk op die er dan in één keer uitkomt. Dan moet ik iets maken, maakt niet uit wat. Nu had ik nog wat vuren afvalhout liggen en konden we wel een krukje gebruiken, dus heb ik op een vrije middag met alleen een handzaag, hamer en beitel een krukje in elkaar gezet. Om het krukje wat meer karakter te geven staan de poten onder een lichte hoek naar buiten en lopen ze naar onderen taps toe. Deze poten zijn op de ouderwetse manier met vierkante pen- en gat-verbindingen aan het blad bevestigd en met een wig vastgeklemd. Het resultaat is simpel en sterk.

 

krukje 1 1-2023 6225krukje 1 1-2023 6227krukje 1 1-2023 6230krukje 1 1-2023 6233Ik hou van het uiterlijk van oud gebruikt en verweerd hout. Omdat dit afvalhout al aardig wat beschadigingen had, leek het me leuk om het nog meer te verouderen. Ik heb het krukje met een hamer, zaag en wat raspen flink onder handen genomen en daarna met schuurpapier weer wat gladder gemaakt. Daarna heb ik het oppervlak met een gasbrander geschroeid en met een grove staalborstel opgeborsteld.

 

krukje 1 1-2023 6231krukje 1 1-2023 6235Het krukje was echter nog veel te nieuw en te licht. Omdat vurenhout van nature niet zoveel tannine heeft als bijvoorbeeld eiken, heb ik het eerst met een extreem sterke pot oploskoffie en zwarte thee donker gekleurd. Daarna heb ik het krukje met in azijn opgeloste staalwol ingesmeerd. Deze ijzerazijn reageerde met de tannine uit de thee en kleurde zwart. Daar waar de oplossing het meest in het hout was getrokken, zoals bij de nerven en de beschadigingen, kleurde het hout het diepst. Daarna heb ik alles met een föhn gedroogd, met staalwol opgeschuurd en met gekookte lijnzaadolie ingesmeerd.

 

Als je weet waar je op moet letten, zie je waarschijnlijk direct dat het krukje niet echt oud is, toch vind ik het reliëf van de nerven, samen met het verweerde uiterlijk wel mooi geworden. Het blad is 3 cm dik, 45 cm lang en 20 cm breed. Het krukje is 39 cm hoog.  

 

Lees ook: Patina en Van rode naar zwarte roest.

Gerookte bloemkool

zondag, 29 januari 2023

bloemkool 8-1-2023 120836Dit is een foto van nevenschade, niet van een culinair hoogstandje. Op oudejaarsnacht hadden wij door afgestoken vuurwerk brand op het balkon. Een houten kast had vlam gevat en alles erin en er omheen was gesmolten of geschroeid. Nadat we hadden geblust en de schrik wat was gezakt, konden we de schade opnemen. Tussen gesmolten plastic en verkoold hout vonden we ook wat spullen die de hitte redelijk hadden overleeft, zoals deze bloemkool. Hij was alleen maar een beetje geschroeid. Normaal krijg ik het niet snel warm van een bloemkool, maar deze vond ik erg mooi geworden. Ik heb er dus maar een foto van gemaakt.

 

Lees ook: Vuurwerk door mijn zolderraam 1 en 2, vuurpijl en vuursteen.

Natuurmuseum Brabant in Tilburg

zondag, 29 januari 2023

natuurmuseum brabant tilburg 1-2023 6106Tilburg heeft pas sinds 1935 een eigen natuurhistorisch museum. Het begon destijds met één kleine ruimte aan de Paleisstraat en bestond uit niet meer dan wat opgezette dieren en geplukte paddenstoelen. Toen deze locatie moest wijken voor de aanleg van de Paleisring, een rondweg om de binnenstad, werd het museum tijdelijk ondergebracht in de Kloosterstraat en kon het in 1985 verhuizen naar zijn huidige locatie aan de Spoorlaan. Het museum heeft, in vergelijking met veel andere natuurhistorische musea, een relatief korte geschiedenis, iets wat zich in de huidige indeling en presentatie laat voelen. Waar veel musea een oudere en vaak ook uniekere collectie en identiteit bezitten, waarmee men een diverse groep aan bezoekers kan trekken, moet het Natuurmuseum Brabant het van overwegend één doelgroep hebben, zeer jonge kinderen.

 

natuurmuseum brabant tilburg 1-2023 6029natuurmuseum brabant tilburg 1-2023 6140natuurmuseum brabant tilburg 1-2023 6097natuurmuseum brabant tilburg 1-2023 6177Het fraaie gebouw huist drie etages met tentoonstellingen, waarbij men, afgezien van het trappenhuis, vrijwel geen gebruik maakt van het unieke karakter van het oude gebouw. Bijna alle wanden en ramen zijn dichtgetimmerd en haast nergens komt daglicht binnen. Het is alsof men de natuur en de wereld er letterlijk probeert buiten te sluiten. Aan ruimte heeft men geen gebrek, elke opstelling is ruim bemeten en in enkele zalen krijg je het gevoel dat deze een te groot podium aan een te leeg verhaal bieden.

 

natuurmuseum brabant tilburg 1-2023 6053natuurmuseum brabant tilburg 1-2023 6049Bij binnenkomst word je geconfronteerd met een vitrine vol opgezette dieren, waar je langs en onderdoor kunt lopen, bijna alsof het een zeeaquarium is. Helaas is van de onderkant van veel opgezette dieren  niet veel meer te zien dan de plank waarop ze zijn gemonteerd en kun je door de hoge en donkere opstelling geen enkel dier goed bekijken. Men koos hier duidelijk voor effect in plaats van educatie. Tentoonstellingen zoals Kikker is hier, OO-Zone, IJstijd en Bos, richtten zich overduidelijk op 4 tot 8 jarige. Het museum is tenslotte niet voor niets één van de kind-vriendelijkste musea van Nederland. Je vindt er dus vooral veel opa’s en oma’s en jonge gezinnen, als volwassene ben je snel uitgekeken en voel je je niet serieus genomen.

 

natuurmuseum brabant tilburg 1-2023 6101natuurmuseum brabant tilburg 1-2023 6153natuurmuseum brabant tilburg 1-2023 6124natuurmuseum brabant tilburg 1-2023 6079Het museum tikt wel netjes de meeste “must-haves” af, zo hebben ze een skelet van een potvis en mammoet, hangen er opgezette dieren aan het plafond, staan er potten met dieren op sterk water en kun je als kind spelletjes spelen en speurtochten lopen. Voor de wat oudere bezoeker is er echter weinig dat lang zal boeien. Tentoonstellingen die een onderscheidend karakter zouden kunnen hebben zijn daarvoor helaas te mager. Zo is het uitgangspunt van de opstelling Mispoezen en Pechvogels, met curiositeiten uit de taxidermie, heel aardig, maar veel te beperkt uitgevoerd. Veel vreemder dan een handvol opgezette dieren, waar de taxidermist de verkeerde soort ogen in heeft gezet komt men niet. Terwijl juist daar, met een weinig speurwerk of samenwerking met andere musea, makkelijk een diepgaander verhaal over de lange traditie van het opzetten van dieren en het belang daarvan op de natuurgeschiedenis, natuureducatie en wetenschap, verteld had kunnen worden. En als dat verhaal te moeilijk blijkt voor de kleintjes, hadden ze op zijn minst hun best kunnen doen om wat echte misbaksels te presenteren.

 

Klik hier voor meer foto’s van het Natuurmuseum Brabant in Tilburg.

 

Lees ook: Missiemuseum Steyl, Natura Docet in Denekamp, Rijksmuseum Boerhaave in Leiden, Het Natuurhistorisch in Rotterdam, Natuurhistorische musea en oude collecties en klik hier voor meer foto’s van andere natuurhistorische musea.

Caesar en Lucy, oogwit en antropomorfismen

maandag, 2 januari 2023

war for the planet of the apesDoor de lange geschiedenis van de mens heen, vanaf de allereerste mensachtigen tot de Homo sapiens sapiens van nu, hebben onze ogen zich aangepast aan ons gedrag en lieten ze steeds meer oogwit zien. De coöperatieve ooghypothese stelt dat dit onze samenwerking en onderlinge communicatie enorm heeft verbeterd, aangezien we nu beter kunnen zien waar een ander naar kijkt en we zelfs door slechts ergens een blik op te werpen al met elkaar kunnen communiceren. Ook zou het ons helpen om de emoties van een ander beter te interpreteren en daarmee onze sociale interactie vergroten. Onze ogen met duidelijk zichtbare iris én oogwit zijn karakteristiek voor onze soort.

 

Bij de meeste dieren is hun iris niet zo goed zichtbaar en hun oogwit (sclera) daar omheen zelfs donker in plaats van wit. Dat maakt het voor ons dus lastiger om hun emoties te duiden, maar de filmwereld heeft daar iets op gevonden. In letterlijk elke animatiefilm waar dieren in voorkomen, zijn hun ogen vermenselijkt. Ze zijn vergroot en hebben een duidelijk zichtbare iris én sclera gekregen. Een sprekend voorbeeld hiervan zijn vrijwel alle dieren in Disney films en de apen uit de Planet of the apes series. De experimenten die wetenschappers daar op apen uitvoerden, hadden tot gevolg dat deze intelligenter werden en de beste manier om dat te visualiseren, was door ze in de films oogwit te geven. De ogen zijn tenslotte de spiegels van de ziel, in zoverre die ogen tenminste op mensenogen lijken.

 

Onze neiging om vrijwel alles te antropomorfiseren en om ogen te vermenselijken, leidt er zelf toe dat we wetenschappelijk bewijs negeren en aanpassen naar ons verhaal. Zo hebben veel afbeeldingen en reconstructies van vroege mensachtigen onze moderne ogen gekregen. Je voelt je als mens nu eenmaal sneller verwant met een kleine behaarde aap, als die ook onze ogen heeft. De waarheid is echter dat er geen enkele aanwijzing is dat vroege mensachtigen, zoals de beroemde Lucy waar van haar schedel slechts wat losse botfragmenten zijn gevonden, witte sclera hadden. Het tegendeel lijkt aannemelijker. De kans is veel groter dat zij, net als andere primaten, kleinere ogen met een nauwelijks zichtbare en donkere sclera hadden. Maar om het afstammingsverhaal voor ons aannemelijker te maken en vanuit de drang van de kunstenaars die haar herschiepen om iets van zichzelf in hun creaties te stoppen, hebben ze haar zo menselijk mogelijk gemaakt. Veel was daar niet voor nodig, ze hoefden alleen maar wat oogwit toe te voegen.

 

Lees ook: Wilde dierenknuffels, De aaibaarheidsfactor, Schattigheid als overlevingstactiek, Aapjes kijken, Frémiet en King Kong, Dawn of the planet of the apes (2014) en Frémiet: Orang-oetan wurgt een wilde uit Borneo.

Als je het alleen maar zou kunnen lezen

zaterdag, 24 december 2022

rijp 12-2022 6013Sinds ik kan lezen is het mij vrijwel onmogelijk om tekst van betekenis of klank te scheiden. Eenmaal ingewijd verlies je het vermogen om schrift louter nog als abstractie te zien, betekenis dringt zich altijd op de voorgrond. Onschuld kun je maar een keer verliezen, wat je eenmaal hebt gezien, kun je nooit meer onzien.

 

Bij sommige schriften, zoals het Devanagari en logografische schriften, voel ik nog wel die oude onschuld. Die verwondering die je influistert dat er betekenis ligt, misschien zelfs wijsheid, gevolgd door de teleurstelling dat je niet in staat bent om deze op te pakken. Hoeveel kennis zou je wel niet kunnen opdoen als je in staat was om alle soorten schrift te begrijpen.

 

rijp 12-2022 5993rijp 12-2022 6001rijp 12-2022 5991rijp 12-2022 5985Misschien staat het antwoord op de ultieme vraag over het Leven, het Universum, en Alles wel beschreven in de regels op een bevroren raam, als je het alleen maar zou kunnen lezen.

 

Lees ook: De achterkant van de dingen, Onbedoeld Abstract Expressionisme, Rijp en neuronen, Pareidolie in het riet, A trick of the light, Toekomst voorspellen en De kanalen van Mars.

De Groene Man bestaat 12,5 jaar

zaterdag, 24 december 2022

Wat in 2010 klein begon is in 12,5 jaar tijd uitgegroeid tot een forse database met foto’s en berichten. Verdeeld over 173 verschillende albums staan momenteel 12.530 foto’s en 1.382 berichten op De Groene Man.

 

De meest bekeken foto’s zijn die van spinnen en urban exploring, de meest bekeken albums  die over fotografie en zelfgemaakte messen en de meest bekeken categorieën die over natuur, dieren en samenleving.

 

Als ik nu door al mijn mappen en berichten blader, merk ik dat bepaalde grote interesses in mijn leven nagenoeg niet op deze site terecht zijn gekomen. Zo ben ik een fervent liefhebber (en misschien zelfs kenner) van Ukyio-e (Japanse prentkunst uit de Edo periode), stripboeken en koken. Andere interesses, zoals die in waarnemingspsychologie, fotografie, messen maken, kunst, natuur en wetenschap, waaronder natuurhistorie, biologie en insecten, kwamen heel wat vaker op De Groene Man terecht.

 

Naarmate mijn site groeit en mijn database zich ontwikkelt, neemt ook de onrust toe dat deze niet fysiek bestaat. Hij is niet tastbaar en onderhavig aan wisselingen in techniek en programmatuur. Het is maar de vraag of al deze informatie keer op keer kan worden overgezet naar een nieuw systeem. Met elke software update neemt de kans toe dat door mij gebruikte protocollen verouderen tot het moment komt dat al deze informatie op mijn site niet meer bereikbaar is en De Groene Man stilvalt.

 

Over 100 jaar kent niemand meer mijn naam, weet niemand welke foto’s ik heb gemaakt, wat ik heb gezien of gevoeld, maar heel, heel misschien is er dan nog wel iemand die één van mijn messen heeft. Omdat ik deze nooit heb gesigneerd, zal diegene waarschijnlijk geen enkel idee hebben door wie die is gemaakt, het is een raar gevoel als ik me bedenk dat mijn nalatenschap in dat geval een mes zou zijn.

Thoth en de Veer van de Waarheid (Papio hamadryas)

zondag, 4 december 2022

mantelbaviaan (papio hamadryas 11-2022 5838Zo’n 8000 jaar gelden begon men in Egypte met het aanbidden van Thoth, de god met het hoofd van een ibis of baviaan. Thoth is de god van de maan, kalender, schrijfkunst, magie en wijsheid en wordt vereerd om zijn eerlijke oordeel en integriteit. Hij is ook de schrijver van de goden en degene die het oordeel over de ziel van de doden noteert. Thoth wordt vaak afgebeeld als een zittende mantelbaviaan en zijn beeltenis kom je zowel in hiëroglyfen (die hij zou hebben ontwikkeld) als beelden, veel tegen. Hij wordt ook wel de baviaan met het mooie gezicht genoemd.

 

Als je sterft en in het Egyptische nabestaande terecht mocht komen, moet je eerst door de Hal van de Twee Waarheden. Hier wordt je hart op een wegschaal gelegd. Als je hart zwaarder blijkt dan de Veer van de Waarheid (een struisvogelveer) word je verslonden door het monster Ammit. Mocht je de test echter doorstaan, noteert Thoth daarvan de uitkomst en brengt je tot Osiris. Op deze manier overziet Thoth het wegen van de ziel van de overledene en controleert hij of deze het waard is om tot het hiernamaals toe te treden. Thoth is dus niet iemand om tegen de haren in te strijken.

 

Iedereen die wel eens een mantelbaviaan in de ogen heeft gekeken zal moeten toegeven dat daarachter een felle vonk van intelligentie brandt. Een baviaan kijkt niet alleen, hij kijkt ook terug. Net als deze stokoude baviaan in de Beekse Bergen. Hij zat zich voor zijn hut, als een oude reumatische man, in de ochtendzon te warmen. Hij had wel iets weg van een grote rat. Al de tijd dat ik er stond, hield hij me nauwlettend in de gaten. Terwijl hij terugkeek leek hij mij in te schatten, alsof hij zat te wikken en te wegen. Toen er een smalend lachje om zijn lippen kwam, ben ik doorgelopen. Opeens voelde ik me niet meer zo op mijn gemak.

 

Lees ook: Aapjes kijken, Opgezette apen in musea, Gorilla Komale en spierkracht, mensaap versus mens en Gorilla Nasibu (Gorilla gorilla gorilla).