Het natuurhistorische museum in Rouen stamt al uit 1828 en is na Parijs het grootste en belangrijkste van Frankrijk. Net als de Galerie de paléontologie et d'anatomie comparée in Parijs is het een tijdscapsule en nagenoeg onveranderd sinds de 19^e eeuw. Begonnen als Cabinet d’Histoire naturelle in het voormalige 17^e -eeuwse klooster Sainte-Marie, was het eerst een onderwijsinstituut, waar men cursussen in zoölogie, botanie en farmacie kon volgen. In 1834 opende het zijn deuren voor het grote publiek en maakte Félix-Archimède Pouchet het tot een studie-museum.

De zeer oude collectie van meer dan 500.000 objecten, maakt het tot één van de belangrijkste in Frankrijk. Verdeeld over drie verdiepingen vindt men er talloze etnografische, natuurhistorische en educatieve voorwerpen die niet alleen een fraai beeld schetsen van het 19^e -eeuwse natuurhistorische onderzoek, maar die ook als referentiekader voor veel modern onderzoek kunnen dienen.

De zoogdierenafdeling op de tweede verdieping is de oudste zaal van het museum. Hier staan ruim 200 opgezette dieren en skeletten. Veel van deze dieren waren afkomstig van de menagerie van Saint-Romain, die haar dode dieren regelmatig aan het museum verkocht. Maar er zijn ook dieren afkomstig van de lakenhandelaar Gaston Saint, die veel zaken in Australië deed. De linkerkant van de zaal is benut voor de diverse zoogdierenfamilies, ingedeeld volgens de 19^e -eeuwse classificatie. De rechterkant bestaat uit diorama’s. Deze, voor die tijd unieke, opstellingen van dieren in hun oorspronkelijke leefomgeving zijn samengesteld door Pouchet en stammen grotendeels uit 1900. Op de tweede etage zijn ook de zalen met vissen, reptielen en amfibieën, waarvan velen tussen de 100 en 150 jaar oud zijn.

Op de derde etage vindt met de etnografische afdeling, de vogelgalerij met zijn diorama’s uit 1960 en de prachtige zaal der ongewervelden. Deze kleine zaal herbergt ruim 100.000 diersoorten zonder een inwendig skelet, waarvan er vele in de prachtige oude vitrinekasten worden tentoongesteld. Samen met de originele educatieve modellen van gips, hout en karton uit het einde van de 19^e-eeuw zijn deze objecten van enorm belang voor de wetenschap. Zo bevatten alleen al de aan de Normandische kusten verzamelde krabbensoorten een schat aan informatie omtrent tijd en vindplaats en geven ze een goed beeld van de door de jaren heen veranderende soortendiversiteit van een biotoop.

De educatieve anatomische modellen in het museum alleen al zijn noemenswaardig. Zo bezit het museum niet alleen de kostbare demontabele slak én meikever van dr. Azoux, maar ook enkele geweldige anatomische modellen van o.a. een bij, bloedzuiger, gifslang, kikker en kreeft.

Dit natuurhistorische museum is helaas vrij onbekend bij het grote publiek en trekt maar een beperkt aantal bezoekers. Toen ik er om 13.30 uur direct bij opening naar binnenging, was ik ruim een uur de enige bezoeker. Dat maakte de beleving echter alleen maar intenser, er was niet veel voor nodig om me in de 19^e-eeuw te wanen. Urenlang heb ik door het dikke glas van de oude vitrines naar de opgezette dieren, fossielen, skeletten en educatieve modellen met hun fraaie handgeschreven naamkaartjes staan gluren. De Galerie de paléontologie et d'anatomie comparée in Parijs is terecht beroemd en zal altijd meer bezoekers blijven trekken, toch boden de zalen en gangen met oude vitrinekasten van het Musém d’Histoire in Rouen mij nog net iets meer die unieke smaak van 19^e-eeuwse ontdekkingsreizen en wetenschap.

Klik hier voor meer foto's van het Muséum d’Histoire naturelle in Rouen.

Lees ook: Salone degli Scheletri in La Specola Florance, Hansken de olifant, Het opgezette nijlpaard in La Specola, Gaetano Zumbo's wassen hoofd, Anatomische modellen, Grande galerie de Evolution, Galerie de paléontologie et des anatomie comparée, Museo di Storia naturale di Giacomo Doria, Natuurhistorische musea en oude collecties, Opgezette apen in musea, Clemente Michelangelo Sussini en Ferdinand Bauer.