In Jardin des plantes in Parijs, ligt niet alleen het geweldige Galerie de paléontologie et d'anatomie comparée, maar ook de Grande galerie de l’Evolution. Beide zijn onderdeel van het Franse Musée national d’histoire naturelle. De Grande galerie stamt al uit 1889. Het bestaat uit een grote centrale hal die tot aan het dak reikt, met vier omringende etages. Toen men in 1965 besloot om het gebouw te sluiten, was het vrijwel volledig vervallen. In 1994 werd het echter gerestaureerd. Men herstelde de gevel  en verweefde de oude metalen constructie in het gebouw met het nieuwe interieur. Het geheel is een imposant en open gebouw dat tegelijkertijd modern en authentiek overkomt. Dit museum staat volledig in het teken van de evolutie en toont net als de Galerie de paléontologie et d'anatomie comparée een dierenprocessie midden in de grote zaal. Alleen zijn het hier geen skeletten maar opgezette dieren.

Dit museum doet zijn uiterste best om publiek te trekken.  Het is modern, educatief, heeft een restaurant, grote giftshop en moderne verlichtings- en geluidseffecten. Het probleem is echter dat dit imposante museum toch enigszins saai blijft. En dat terwijl ze een fantastische collectie hebben. Het is er zo gemaakt gezellig en donker dat je die soms amper kunt zien. Onder het oorspronkelijke glazen dak heeft men een extra plafond geplaatst. Dit houdt het daglicht tegen en laat zacht kunstlicht van steeds wisselende kleuren de zaal in sijpelen. Om de kleuren van dit sfeerlicht niet uit te bleken zijn de displays zelf, met slechts hier en daar een kleine spot, ook minimaal verlicht. Het geheel heeft nog het meest weg van een showroom voor Philips living colour. En dat doet toch veel afbreuk aan het geheel, er gaat meer aandacht uit naar de ambiance dan naar de collectie en in veel gevallen zijn de tentoongestelde stukken zo mager verlicht dat je ze amper kunt onderscheiden.

Lees ook: Galerie de paléontologie et d'anatomie comparée.