rijp 12-2022 6013Sinds ik kan lezen is het mij vrijwel onmogelijk om tekst van betekenis of klank te scheiden. Eenmaal ingewijd verlies je het vermogen om schrift louter nog als abstractie te zien, betekenis dringt zich altijd op de voorgrond. Onschuld kun je maar een keer verliezen, wat je eenmaal hebt gezien, kun je nooit meer onzien.

 

Bij sommige schriften, zoals het Devanagari en logografische schriften, voel ik nog wel die oude onschuld. Die verwondering die je influistert dat er betekenis ligt, misschien zelfs wijsheid, gevolgd door de teleurstelling dat je niet in staat bent om deze op te pakken. Hoeveel kennis zou je wel niet kunnen opdoen als je in staat was om alle soorten schrift te begrijpen.

 

rijp 12-2022 5993rijp 12-2022 6001rijp 12-2022 5991rijp 12-2022 5985Misschien staat het antwoord op de ultieme vraag over het Leven, het Universum, en Alles wel beschreven in de regels op een bevroren raam, als je het alleen maar zou kunnen lezen.

 

Lees ook: De achterkant van de dingen, Onbedoeld Abstract Expressionisme, Rijp en neuronen, Pareidolie in het riet, A trick of the light, Toekomst voorspellen en De kanalen van Mars.