De volledige titel van dit boek van Cormack McCarthy uit 1985 is 'Blood Meridian or the Evening Redness in the West'. Het volgt een jongen, ‘the kid’ tijdens zijn reizen tussen de Amerikaans-Mexicaanse grenslanden. Het vertelt hoe hij bij een groep scalpenjagers terecht komt en over zijn relatie met oorlog, geweld en ‘the judge’. Het boek is erg rijk en bijna niet samen te vatten. McCarthy zijn manier van beschrijven is tegelijkertijd buitengewoon mooi en angstaanjagend gruwelijk. Geweld is het enige dat alle gebeurtenissen met elkaar verbindt en het is zo grafisch dat menigeen het boek zal wegleggen. Ook de bijna eindeloze beschrijvingen van leegte en verlatenheid vragen vroeger of later zijn tol van de lezer. Als je daarbij optelt dat McCarthy geen leestekens gebruikt en het gesproken Spaans in het boek niet wordt vertaald, zou je je kunnen afvragen waarom Blood Meridian tot de honderd beste Engelstalige boeken van de moderne tijd wordt gerekend.

McCarthy heeft nooit enige toelichting op dit boek gegeven, hij laat de interpretatie volledig bij zijn lezers. De tekst is zo rijk en indringend dat sommige passages bijna Bijbelse proporties aannemen. Zijn taalgebruik is precies en helder, zin na zin ramt hij de emoties en gebeurtenissen in je hoofd tot je bijna letterlijk murw wordt van al het geweld. Er is schoonheid in het boek te vinden maar dan wel van een hele ruwe en gevaarlijke soort. McCarthy gunt de lezer geen rust, en geen genade, het verhaal biedt geen soelaas, het trekt alleen maar wonden.

Het boek is, verschrikkelijk genoeg, op de werkelijkheid gebaseerd en McCarthy heeft zich zo goed in de tijd en plaats ingeleefd dat je het gevoel krijgt dat hij er bij geweest moet zijn. De karakters zijn halfgoden en apostelen, losgeslagen van de wereld en met hun eigen regels en ethiek. De boeiendste is ongetwijfeld ‘the jugde’. God of duivel, hij is begiftigd met een enorme kracht en intelligentie en veel van zijn litanieën zullen de lezers nog lang aan het denken zetten.

Je kunt het boek haten of liefhebben, McCarthy zijn welbespraaktheid waarderen of verafschuwen, maar hoe je het boek ook leest, het is een geweldige krachttoer. Blood Meridian is typisch zo’n boek dat je nadat je het hebt gelezen nooit meer los zal laten. De beelden die het oproept zijn minstens zo levendig als die van een Goya, Bosch of Melville.

Lees ook: The Sunset Limited.