In Norwich Cathedral, verticaal in de kerkmuur ingemetseld, bevindt zich een graf dat bekend staat als The Skeleton. Deze is van Thomas Gooding. Het verhaal gaat dat hij zich verticaal liet begraven zodat hij bij de wederopstanding als eerste naar de hemel zou kunnen. Ik acht het echter geloofwaardiger dat zijn steen tijdens een verbouwing een keer uit de vloer is gehaald en verplaatst. Zijn grafsteen heeft een poëtisch epitaaf, waardoor Thomas beroemd is geworden. Het grafschrift luidt als volgt:

All you that do this place pass bye

Remember death for you will dye.

As you are now even so was I

And as I am so shall you be.

Thomas Gooding here do staye

Wayting for God's judgement day.

Dit gedicht deed mij denken aan een gedicht uit Clive Barker’s Everville. Daar op pagina 468, leest de hoofdpersoon het volgende grafschrift:

What Thomas doubted, I believe:

That from Death's hand there is reprieve;

That I, laid here, will one day rise,

And smell the wind and meet the skies.

My hope is tender, though, and must

Be kept from harm by those that dust

Has blinded. So I pray: deliver me from

The faithless kin of Doubting Tom.

Lees ook: Vanitas.