Kauwtjes zijn buitengewone intelligente en sociale dieren die zich vrijwel altijd in groepen bewegen. In de winter zie je ze overal in de stad sjacheren en struinen ze onze tuintjes af op zoek naar voedsel. Het makkelijkst zijn dan vaak de vetbollen die we speciaal voor de vogeltjes ophangen. Als een groepje kauwen echter zo’n mezenbol hebben ontdekt, maken die mezen geen schijn van kans meer.

Bij mij in de tuin hangen deze bollen aan een haak, eerst hingen ze aan de onderste haak maar toen konden de kauwtjes de hele bol er vrij makkelijk vanaf trekken, waarna ze hem binnen een mum van tijd op de grond soldaat maakten. Tegenwoordig heb ik het ze iets moeilijker gemaakt. Nu hangen de bollen aan de bovenste haak, waardoor hij er niet meer zo makkelijk vanaf kan, maar ook daar vonden ze al snel iets op. Ze komen nu regelmatig in een groepje langs, waarbij er een paar bij toerbeurt de wacht houden vanaf de schutting, er één of twee aan de vetbol pikken en de rest op de grond de losgebroken brokjes oppikken. Als de kauw bij de vetbol echter niet genoeg brokjes laat vallen of er teveel zelf opeet, ontstaat er al snel onmin op de grond. Binnen de kortste keren vliegt er dan één op om hem te verjagen en zijn plaats in te nemen, iets dat zelden zonder slag of stoot gaat. Het is dan heel even een kabaal van jewelste, maar al snel daalt de rust weer in en nemen ze allemaal hun rol weer op zich.

Lees ook: De ogen van een kauw (Corvus monedula), Zwarte kraaien aan de pier (Corvus corone), Roek (Corvus frugilegus), Aasetende eksters (Pica pica) en Dood en de bonte kraai (Corvus cornix).