Er is geen enkel fysiek verschil tussen de mens die 35.000 jaar geleden in grotten leefde en de moderne mens die nu op een kantoor werkt. We hebben de zelfde lichaamsbouw en herseninhoud. Toch is er ergens in onze geschiedenis iets gebeurd waardoor we van die grot naar dat kantoor zijn gekomen.

Lang hebben we gedacht dat het ons vermogen om gereedschappen te gebruiken was dat ons onderscheidt van de dieren. Maar we weten nu dat dat niet zo is, ook chimpansees en vogels gebruiken en maken gereedschappen. Zelfs onze complexe gesproken taal blijkt heel wat minder uniek naarmate we steeds meer leren over de communicatie bij apen en dolfijnen.

Toch is er iets dat ons duidelijk onderscheidt van andere diersoorten en ervoor heeft gezorgd dat we de meest succesvolle soort op aarde zijn geworden en dat is ons talent voor het maken van representatieve afbeeldingen. Het is juist dit talent dat onze ontwikkeling het meest heeft beïnvloed. 10.000 Jaar geleden waren we met 10 miljoen, 4000 jaar geleden begonnen we ons met toenemende snelheid te vermenigvuldigen en 1000 jaar geleden begonnen we de aarde te overspoelen. Momenteel zijn er zo’n 6 miljard menselijke individuen op aarde. Geen enkele andere diersoort is zo wijdverspreid en zo talrijk.

Het is ons vermogen om afbeeldingen en symbolen achter te laten dat ons heeft leren communiceren door de tijd heen. Langzamerhand ontwikkelden we niet alleen een gesproken taal maar ook een visuele beeldcommunicatie. We waren ineens niet meer afhankelijk van mondelinge overlevering. Nu konden we afspraken vastleggen en leren van mensen die er niet meer waren. Voor het eerst hoefde elke nieuwe generatie niet meer alles opnieuw uit te vinden. In plaats van te vertrouwen op het geheugen van onze ouders en de mondelinge overlevering konden we nu direct leren van de bron. We ontwikkelden een geschreven en symbolentaal waarmee elke generatie verder kon.

Het is ons vermogen om de wereld te visualiseren in beeld en symbool dat ons onderscheidt van de dieren en dat van ons de meest succesvolle diersoort heeft gemaakt.

Vanaf Homo Erectus (de rechtopstaande mens) via Homo Sapiens (de denkende of de wijze mens) zijn we volgens mij nu aangekomen bij Homo Communicans (de constant met elkaar in verbinding staande mens). We zijn dwangmatig in onze neiging tot communiceren. Van grottekeningen en spijkerschrift zijn we gekomen tot mobiele telefoons, internet, hyves, twitter, facebook, weblogs en wat al niet meer. We pissen al lang niet meer tegen een boom om onze aanwezigheid kenbaar te maken. We schreeuwen het uit door ruimte en tijd, hier ben ik, ik ben uniek, uniek tussen 6 miljard anderen. Als die anderen nu alleen maar wat minder hard wilden schreeuwen.

Heksenstenen zijn stenen met een natuurlijk gat erin. Ze zijn door stromend water uitgehold en zouden de positieve kracht hiervan vasthouden. Een dergelijk steen is een symbool van de aarde moeder en er worden nog steeds magische eigenschappen aan toe gekend. Als je door het gat van deze stenen heen zou kijken zou je aardgeesten en elfen kunnen zien.

In de Middeleeuwen werden ze gebruikt bij het melken. Als de melk door het gat heen liep zou ze niet schiften. Deze stenen werden ook bij stallen opgehangen om te voorkomen dat heksen de dieren ´s nachts naar buiten zouden nemen om ze te berijden. Om dezelfde reden droegen kinderen heksenstenen aan een koord om de nek. Het zou voorkomen dat heksen ´s nachts bij het kind op de borst gingen zitten om hen nachtmerries te geven. Dit soort stenen werden ook aan de voorplecht van een boot bevestigd om de bemanning te beschermen tegen ongelukken en de gevaren op zee. Verder zouden deze stenen nog het boze oog kunnen afweren, pijn weg kunnen nemen en water kunnen zuiveren. Je zou de kracht van een heksensteen kunnen vergroten door er vloeistof doorheen te gieten. Meestal werd hier melk of bier voor gebruikt.

Deze zeldzame zwam groeit momenteel in het Natuurgebied De Brand. Hij heeft een sterke kadavergeur en vertrouwt op insecten om zijn sporen te verspreiden. Net als de stinkzwammen groeien ze uit een ei. De intviszwam (Clathrus archeri) heeft vier of vijf inktvisachtige tentakels waar de sporen zich op ontwikkelen. Deze soort komt oorspronkelijk uit Australië. Tijdens de eerste wereldoorlog zijn waarschijnlijk sporen van deze soort meegelift naar Europa. Ze zijn pas in 1921 voor het eerst in Europa gesignaleerd en staan momenteel op de Rode lijst.

lees ook Onbeleefd lul

Ik weet wel dat sommige mensen aan padden en kikkers likken om high te worden. Tot nu toe dacht ik dat je daar hoogstens wratten van op je tong zou krijgen. Maar nu ik het zelfvoldane gelukkige smoeltje van deze kikker heb gezien begin ik daar toch een beetje aan te twijfelen.

Deze Budgetts kikker (Lepidobatrachus laevis) heeft kleine pootjes en een enigszins verdwaasde blik. Hij komt voor in Argentinië, Bolivia en Paraguay. Ze worden niet groter dan 12 cm en voeden zich met krekels, muizen en zelfs soortgenoten. Ondanks zijn pacifistische uiterlijk kan deze kikker gemeen bijten.

In een eerder berichtje maakte ik de opmerking dat de Nudibranchia tot de meest gevarieerde en gekleurde dieren op aarde behoren. Nu begrijp ik dat ik zo’n opmerking blijkbaar niet meer kan maken zonder ze eerst met foto’s te staven. Bij deze, een paar foto’s van deze waanzinnige dieren door de meester-fotograaf David Doubilet.