Deze intelligent geschreven spionage film speelt zich af in Londen ten tijde van de koude oorlog. De hoofdpersoon ,George Smiley, een gepensioneerde medewerker van MI-6, krijgt het verzoek om binnen zijn oude divisie een sovjet spion te ontmaskeren.

De film ontvouwt zich op een rustig tempo en zit vol met stiltes en innuendo. Het verhaal is intelligent en intrigerend genoeg om de aandacht bij de personages te houden maar biedt weinig inzicht in hun karakters of drijfveren. Verwacht geen ontploffingen of snelle achtervolgingen. Dit is een spionagefilm waarbij de meeste handelingen zich binnenskamers afspelen. Het is moeilijk om je voor te stellen dat de minieme handelingen en gesprekken van de hoofdpersonen ooit tot enigerlei actie zouden kunnen leiden. De schaarse maar goed gedoseerde actiescènes zijn daardoor bijna surrealistisch en versterken het gevoel van onvermijdelijkheid en onmacht. De plotafwikkeling en verhaallijn doen bijna terloops aan maar door de manier van acteren en filmen verkrijgt de film een beklemmend en claustrofobisch gevoel van authenticiteit. Het is alsof de spelers klem zitten in hun ondoorzichtige spel van zet en tegenzet. Langzamerhand groeit bij hen het besef dat het hun eigen paranoia en zwakheden zijn die door hun onzichtbare tegenstanders worden gebruikt.

Tinker Tailor Soldier Spy is een film die niet continu probeert om te vermaken maar die juist door zijn ingetogen en sterke spel des te meer overtuigt.

Bekijk ook: Muizenskelet.

De natuur is niet zo creatief als we vaak denken. Ze werkt volgens vaste patronen en probeert steeds hetzelfde. Dat is de reden dat ze vaak dezelfde oplossingen voor dezelfde problemen vindt. Convergerende evolutie, het tot stand komen van vergelijkbare adaptaties bij verschillende soorten, is dan ook een bekend fenomeen.

Van alle levende wezens (dieren en planten) tellen de kevers verreweg de meeste soorten. Ondanks de onnoemelijke variaties tussen deze verschillende soorten vind je ook hier toch vaak dezelfde adaptaties terug. Eén daarvan is het verlengen van lichaamsdelen, zoals kaken, hoornachtige uitsteeksels en poten. De Harlekijnkever is bij lange na niet de enige boktor (Cerambycidae) met extreem verlengde poten. Je vindt deze aanpassing ook bij Cetoniidae (rozenkevers), Dynastidae (neushoornkevers), Chrysomelidae (haantjes), Scarabaeidae (mestkevers), Euchiridae (langarmkevers) en Curculionidae (snuitkevers).

Cheirotonus gestroi is een langarmkever die in de hooglandbossen van Thailand leeft. De larven ontwikkelen zich in rottend hout en worden het meest in grote alleenstaande dode bomen gevonden. Het duurt gemiddeld 3 tot 4 jaar voor de larven volgroeid zijn. De mannetjes en vrouwtjes lijken sprekend op elkaar, ware het niet dat de voorpoten van het mannetje fors zijn vergroot. Vermoed wordt dat het mannetje het vrouwtje hiermee tijdens de paring in bedwang houdt. De kevers kunnen goed vliegen en komen ’s nachts vaak op licht af. De volwassen kevers voeden zich met rottend fruit en plantensap.

Cyrtrotrachelus buquetti (reuze bamboe snuitkever) is een kever die zich heeft gespecialiseerd in het eten van jonge bamboescheuten. Hij wordt gezien als een plaag, leeft net als Cheirotonus getroi in Thailand en heeft dezelfde lichaamsaanpassing van vergrote voorpoten.

Klik hier voor meer foto's van tropische kevers.

Ik liep zo stil mogelijk, de ruimte was hoog en er stonden veel pilaren. Het was er stil en de verschraalde lucht bewoog niet. Half verzonken in de vloer lagen versteende mensen. Hun gezichten waren ingetrapt en hun contouren versleten. In de muren zaten kleine nissen met tralies waarachter mensen levend maar zonder enig geluid werden verbrand. Uitgebleekte skeletten kwamen achter dikke en stoffige gordijnen vandaan en keken beschuldigend om zich heen. Hier en daar stonden sokkels waarop gebroken botten en schedels zonder tanden lagen. Gevilde huiden hingen als vaandels aan de pilaren en aan het einde van de galerij hing een reusachtige naakte man. Bloedend uit vele wonden keek hij op me neer. Al mijn hoop om onopgemerkt naar buiten te gaan was vervlogen.

Bij spinnen is het aantal ogen en de plaatsing daarvan vaak bepalend voor de determinatie van de soort. De meeste spinnen hebben zes of acht ogen en deze zitten in groepjes op het kopborststuk. Spinnen die niet actief jagen, zien over het algemeen slecht. Zij vertrouwen op hun web en de trillingen die zij daaruit opvangen. Spinnen die wel actief jagen, zoals de springspinnen, hebben de beste ogen van alle geleedpotigen. Zij zien niet alleen in hoge resolutie maar kunnen ook kleuren en gepolariseerd licht waarnemen. Van hun acht ogen zijn er twee enorm vergroot en zitten als koplampen recht voor op de kop terwijl hun twee achterzijogen ver naar achteren op het kopborststuk zijn geplaatst en zich ter hoogte van het tweede potenpaar bevinden. Met deze acht ogen kan de springspin 360 graden in de rondte kijken. Als hij met één of meerdere van zijn ogen beweging ziet, draait hij zijn lijf in die richting en gebruikt hij zijn twee grote voor-ogen om details en afstand te bepalen. Hij kan het netvlies van deze ogen inwendig naar voren, naar achter en opzij bewegen. Hierdoor kan hij niet alleen in- en uitzoomen op zijn prooi maar deze ook met zijn ogen volgen zonder zichzelf te bewegen, wat natuurlijk een groot voordeel is als je onopvallend een prooi probeert te besluipen.

Sommige spinnen hebben een netvlies dat, net als bij katten, een speciale laag met licht reflecterende cellen heeft (tapetum lucidum). Dit stelt hen in staat om de weinige hoeveelheid aanwezig licht via hun netvlies terug te kaatsen waardoor zij in het donker toch nog goed kunnen zien en hun ogen als koplampen oplichten. Bij de spinnensoort met de grootste en gevoeligste ogen, Deinopsis, groeit elke nacht een nieuw stuk tapetum dat overdag weer wordt afgebroken. Hierdoor jaagt hij altijd met een extra gevoelig en “vers” netvlies. Zijn lenzen hebben een omgerekende lichtgevoeligheid van F: 0.58, terwijl de lichtgevoeligheid van kattenogen F: 0.9 en van uilenogen “slechts” F: 1,1 bedragen.

Als je wilt weten hoeveel spinnen er ‘s nachts actief jagen moet je buiten in het donker maar eens een kleine zaklamp vlak onder je oog houden en met de bundel over de grond schijnen. Zorg er wel voor dat je oog niet meer dan twee centimeter boven de lichtbundel zit en je onder dezelfde hoek meekijkt want spinnen ogen zijn heel gericht. Je zult verbaasd staan als je ziet hoeveel spinnen er in het donker actief zijn.