Stel je voor: een grote winkel, na sluitingstijd. Vrijwel alle klanten staan al buiten behalve twee jongens. Zij zijn na sluitingstijd onder het nog openstaande rolluik door naar binnen gekomen. De kassa’s zijn al gesloten en het personeel wil naar huis. Deze twee jongens hebben daar echter maling aan, zij willen toch nog geholpen worden. Een jonge caissière probeert deze twee jongens uit te leggen dat de winkel al is gesloten en dat zij hen niet maar kan helpen. Ze wordt uitgescholden en de jongens winden zichzelf steeds meer op. De situatie escaleert en de bewaking komt erbij. Deze sommeert de jongens om naar buiten te gaan zodat de winkel dicht kan. Beide jongens maken zich nog kwader en weigeren om weg te gaan, ze willen dat de politie erbij komt. In de tussentijd zijn er veel personeelsleden die niet naar huis kunnen, zij mogen pas weg als de winkel dicht is. Sommige moeten naar hun kinderen, andere hebben nog een lange reis voor de boeg. De jongens houden echter voet bij stuk en eisen dat voor hen de politie langs komt. Deze wordt gebeld maar kan begrijpelijkerwijs niet direct komen opdraven. In de tussentijd voelt het personeel zich gegijzeld. In afwachting van de politie lopen de emoties bij allen op. De bewaker heeft beperkte rechten en mag de jongens niet aanraken, het personeel mag niet naar huis en de aanwezige leidinggevende moet beleefd blijven. Zo blijken twee jongens in staat om een groep van twintig mensen te gijzelen. Uiteindelijk komt de politie, deze praat ook nog even met de jongens en zij gaan zonder verdere consequenties naar buiten. De winkel kan dicht en het personeel mag eindelijk naar huis.

Vraag: hoe zou deze situatie te voorkomen zijn geweest en waardoor is zij ontstaan?

Waren de jongens fout omdat zij na sluitingstijd nog geholpen wilden worden of was de winkel fout omdat ze dat niet deden? Had de winkel de sluitingstijd moeten negeren, deze regel moeten breken en de jongens toch nog moeten helpen? Maar als zij deze regel zouden kunnen breken waarom dan niet de andere regels? Waarom heeft de bewaker en het personeel deze twee jongens niet gewoon buiten gegooid? Waarom weten die jongens dat de politie voor hen moet komen opdraven en waarom doet de politie dat ook? En waarom worden er geen consequenties aan hun gedrag gesteld?

Ik vermoed dat het winkelpersoneel en de bewaker bang voor de politie en de wet waren. Bang voor de mogelijke consequenties van het aanraken en buiten gooien van de twee jongens. Een angst die deze twee jongens niet hadden, zij leken juist aan te sturen op een confrontatie en eisten dat voor hun de politie kwam opdraven. Alsof zij wisten dat er regels waren die zij wel maar anderen niet durfden te breken.

The Sunset Limited Is een door Cormac McCarthy geschreven toneelstuk over twee mannen in een kamer die met elkaar praten. De hoofdpersonen, Black en White, een zwarte ex-gevangene en een blanke professor praten over de door Black verijdelde zelfmoordpoging van White. The Sunset Limited is de naam van de trein waarvoor White zich wilde werpen. Het toneelstuk begint in de kamer van Black waar hij White mee naar toe heeft genomen en hij hem van zijn doodswens probeert af te praten. Gaandeweg krijg je brokjes informatie over beide personen die verklaren waarom en waarin beide tegenover elkaar staan. White is door zijn logica alle geloof in de mens en diens bestemming verloren en Black is door zijn geloof gedwongen White van diens ongelijk te overtuigen. Er zijn nagenoeg geen handelingen, het hele toneelstuk wordt gedragen door de pracht en kracht van de dialoog. De subtitel van dit boek/toneelstuk is A Novel in Dramatic Form.

Juist omdat het taalgebruik zo levendig en rijk is zou je overdreven veel betekenis aan de inhoud van de woorden kunnen hechten. Mensen zijn tenslotte altijd op zoek naar tekst en uitleg. Als je die fout met dit boek maakt doe je het echter geen eer aan. Het zijn niet de atheïstische en religieuze inzichten die dit werk zijn waarde geven. De diepere waarde zit hem in het feit dat beide personen, ondanks hun volstrekt tegenstrijdige emoties, toch genegen zijn elkaar te woord te staan en naar elkaar te luisteren. Het wonder van communicatie, die vrijwel onmogelijke brug tussen twee verschillende personen, wordt hier door woorden tot stand gebracht. Waarschijnlijk heeft Cormac McCarthy ook om die reden de taal, de dialoog, en niet de handeling tot onderwerp gemaakt.

Iedereen weet dat je niet mag liegen, behalve als een kind aan je vraagt of je zijn tekening mooi vindt. In dat specifieke geval kun je het echt niet maken om zo’n kind op zijn ziel te trappen. En dus zijn alle kindertekeningen mooi en liegen de meesten ouders alsof het gedrukt staat, de meesten, maar niet allemaal. Zelf heb ik er een bloedhekel aan om tegen mijn zoontje te liegen. Omdat hij niets van een ongemeend complimentje leert vertel ik mijn zoontje dus altijd de waarheid als hij me zijn tekeningen laat zien.

Zijn tekeningen zijn bloedstollend mooi! Ik moet vaak mijn best doen om niet in een welgemeend gejuich uit te barsten. Enigszins bedeesd geef ik hem dan een klein complimentje of een vriendelijk knikje want ik wil niet dat hij naast zijn schoenen gaat lopen. Zouden alle ouders dat hebben? Of is mijn zoontje echt een talent?

Tijdens een tweede bezoek aan het Delwaidedok zijn we vanaf Berendrecht langs Kanaaldok B2 naar het dok gelopen. Overal langs de kaai wordt gevist, vooral op paling en snoekbaars. Tijdens deze wandeling kom je eerst langs een klein maar rijk natuurreservaat met veel vogels en vind je direct daarnaast, achter de dijk, het terrein van ABT (Antwerp Bulk Terminal). Dit kenmerkt zich door de bergen kolen en de vele machines. Langs de kade liggen de lange loopbanden en de onvermijdelijke laag steenkoolstof. Dit wordt net als de rest van het terrein goed nat gehouden en heeft zich tot een soort van zwart cement verdikt. Aan het lange dok zelf liggen grote schepen. Hier worden continu containers op- en afgeladen.

klik hier voor foto's van het Delwaidedok

Als je op Google Maps naar deze locatie aan de Noorderlaan kijkt, zie je nog overal containers staan. De locatie is nu echter vrijwel verlaten. Dit Container Center specialiseerde zich in de fabricage en het herstel van containers. De 25 medewerkers van dit bedrijf waren de laatste jaren al regelmatig van werkgever gewisseld. Containerhersteller United Depots Belgium, waar ook Antwerp Container Engineering onder viel, een dochterbedrijf dat al was afgestoten naar Medrepair en waar Container Center Antwerpen weer onder viel, werd in 2001 overgenomen door het Duitse Carl Tiedemann. Dit bedrijf kwam echter al snel in de problemen en sloot 2010 af met een verlies dat groter was dan het bedrijfskapitaal. In februari 2011 kreeg United Depots van de rechtbank van koophandel toch nog een gerechtelijke bescherming. Deze toepassing van de wet op continuïteit van ondernemingen geeft United Depots de mogelijkheid om gedurende zes maanden hun verloren positie terug te winnen. Het is echter maar de vraag of ze de economische crisis, de onverwacht zware concessiebelasting en het dispuut met het vroegere moederbedrijf PSA nog te boven kunnen komen. Er zijn haast geen klanten meer en iedereen heeft zijn containers al weggehaald. Het lege terrein bij Container Center Antwerpen biedt weinig hoop.

klik hier voor foto's van Container Center Antwerpen