Op de Dutch Knife Exhibition van dit jaar heb ik verschillende handvat-materialen gekocht, waaronder een mooi stuk edelhertengewei. Lange tijd wist ik niet goed hoe ik dit moest verwerken, ik had sterk het gevoel dat het bij een robuust mes met een klassiek uiterlijk hoorde. Pas toen ik een bowie-mes met een gebogen rug als uitgangspunt nam en besloot om het staal zwart te maken kwamen ontwerp en materiaal bij elkaar. Er zijn heel wat schetsen in gaan zitten voor ik tevreden was en de verhoudingen, krommingen en lijnen goed bij dit specifieke stuk gewei pasten. Het hele mes is uiteindelijk 41 cm lang geworden met een lemmet van 26,5 cm en een gewicht van 619 gram.

Voor dit ontwerp koos ik een verborgen angel met schroefdraad en een pommel-constructie. Hiervoor moest de angel de kromming van het gewei volgen en precies de juiste lengte hebben, terwijl aan de achterkant een enkele pommel-schroef de gehele constructie stevig bij elkaar moest houden. Omdat het gewei niet alleen naar beneden kromt maar ook enigszins opzij, was het cruciaal deze kromming goed te krijgen. Tevens moest het schroefdraad van de angel dat door de pommel stak precies in het midden zitten én haaks op het vlak van de pommel staan. Door in de angel van het lemmet aan de achterkant een uitsparing te maken, kon ik daar, nadat het staal was gehard, een schroefbout in solderen. Na verhitting kon deze in precies de juiste hoek worden gebogen. Het gehele mes bestaat dus uit meerdere delen: het lemmet met de angel met schroefdraad, de stootplaat, de brede spacer achter de stootplaat, het stuk gewei, de pommel en de zelfgemaakte pommel-schroef. Het staal moest voordat het handvat in elkaar werd gezet, worden gezwart. Het was voor een goede pasmaat dus cruciaal dat alle onderdelen steeds op precies dezelfde plaats tegen elkaar kwamen te liggen en niet konden verschuiven. Kleine richtpinnen op de contactvlakken garanderen steeds dezelfde pasmaat.

Het lemmet is uit 6,3 mm dik O2 staal gemaakt, het is 26,5 cm lang en op zijn breedste punt voor de choil 5 cm breed. Het snijvlak is 2,7 cm hoog en de swedge/valse snede is 1 cm hoog. Deze valse snede vormt een parallellogram, terwijl het vlakke ongeslepen deel van het lemmet vanaf de ricasso bezien een spits toelopende punt heeft. Het O2 is door mijn eigen procedé zwart gemaakt. De snede begint vlak maar wordt op een halve centimeter van het snijvlak convex. Omdat het lemmet pas na het zwart maken is geslepen, is de uiteindelijke snede een dunne lijn reflecterend staal.

De stootplaat en de spacer zijn van gezwart L6 staal. De stootplaat heeft de vorm van een convergerende (convex geslepen) lens. De zijkant heeft over de hele omtrek een ondiepe geul, waardoor hij minder massief lijkt. De brede spacer heeft tegen de stootplaat aan de vorm van een kleinere convergerende lens en kromt daarna weg naar een ovaal die nagenoeg precies tegen het stuk gewei aan past. Hierdoor komt je hand geen scherpe hoeken tegen als je hem tegen de stootplaat aanduwt.

De pommel en de schroef zijn ook van gezwart L6. Omdat een stuk gewei van nature geen gelijke strakke vormen heeft, moest ik het op sommige plaatsen bijschuren. Op die manier kon ik het aan de voorkant naar een ovaal brengen. Aan de achterkant is de vorm iets onregelmatiger en lijkt hij op een ovaal met een afgeplatte zijde. De pommel heeft, net als de stootplaat, een ondiepe geul over de hele omtrek. De schroef is spits, met twee smalle inkepingen om zijn basis en kan dienst doen als bottenbreker.

Het mes draagt de naam Corax, het is vernoemd naar de raaf (Corvus corax) en de mythische koning van Sicyon, één van de grondleggers van de Griekse retoriek.

Lees ook: Zelfgemaakt mes no. 21 (Nasibu), Zelfgemaakt mes no. 20 (Suminagashi), Zelfgemaakt mes no. 19 en Van rode naar zwarte roest.

Klik hier voor meer foto’s en berichten over zelfgemaakte messen en hier voor alle foto's van Corax.