Het verloskundig museum is slechts één van de vele musea die in Palazzo Poggi zijn gehuisvest. Net als de andere is het niet bijster groot en loopt het vrijwel naadloos over in het museum van de menselijke anatomie.

Het museum draait om de verloskundige instrumenten en modellen die door Giovanni Antonio Galli (1708-1782) een dokter uit Bologna, werden gebruikt en waren ontworpen. Hij probeerde om bij verloskunde het gat tussen de praktische- en wetenschappelijke kennis te dichten. De theoretische kennis lag destijds grotendeels bij de dokters en chirurgen, terwijl de vaak slecht opgeleide vroedvrouwen de praktische kennis bezaten. In dit streven was hij de gelijke van Angélique de Coudrey, die in Frankrijk tussen 1760 en 1783 eenzelfde beweging tot stand probeerde te brengen.

In 1758 richtte Galli, destijds professor in de geneeskunde, aan de universiteit van Bologna in het Palazzo Poggi een verloskunde-school op. Met klei- en was-modellen instrueerde men hier dokters en vroedvrouwen in de verloskunde. De modellen in was, die veelal op panelen waren bevestigd, werden gebruikt om de anatomische kennis te vergroten, de modellen van gekleurde klei toonden de ontwikkeling van een foetus en de positie die deze in de uterus kon innemen.  

Galli stimuleerde Anna Morandi Manzolini, de vrouw en assistent van anatomische wassen modellen maker Giovanni Manzolini om op zijn school lessen in anatomie te geven. Dankzij haar ervaringen met het ontleden van lichamen en het maken van wassen modellen had zij een zeer gedegen anatomische kennis. De modellen die Galli op zijn school gebruikte kwamen van de Manzolini’s, hij begon met twintig stuks, maar deze educatieve collectie groeide uiteindelijk uit tot een van meer dan 150 verloskundige modellen.  

In het midden van de 18e eeuw ontwikkelde Galli een eigen geboortemachine, welke enigszins lijkt op die van de Coudrey, maar toch een aantal zeer unieke eigenschappen bezat. Het model heeft een houten met stof beklede heupgordel met schaamheuvel en opengevouwen buik met daarin een glazen uterus. Een leraar plaatste daar een flexibele foetus-pop van stof in en toonde aan de studenten de verschillende manieren waarop deze zich in de uterus kon bevinden en hoe men daar tijdens een bevalling mee om moest gaan. De geblinddoekte studenten moesten daarna op de tast proberen om deze foetusposities te herkennen en de getoonde handelingen van de docent nabootsen. Omdat de leraar goed zicht had op hun bewegingen kon hij uitstekend beoordelen hoe zij dat deden en hen de nodige feedback geven.

Lees ook: Verloskundige oefenpoppen, de Coudrey en Salomon, Venerina in Palazzo Poggi in Bologna en Museo di Zoologica en Museo di Anatomia Comparata in Bologna.

Klik hier voor meer foto's van het Museo Ostetrico in Palazzo Poggi in Bologna.

  .