Weblog

A Touch of Frost (1992-2010)

woensdag, 28 mei 2014

a touch of frostTegenwoordig bieden veel televisieseries wat bioscoopfilms missen, een goed verhaal en interessante personages. Veel mensen zijn de steeds grotere budgets, betere special-effects en steeds dezelfde en te mooie acteurs van bioscoopfilms zat, liever kiezen ze voor een serie waarbij ze zich kunnen inleven in de personages. Zo kijken wij momenteel alle afleveringen van A Touch of Frost terug. Kleine geloofwaardige verhalen over de problemen en fouten van echte mensen, met veel mededogen verteld en knap geacteerd. Detective Inspector Jack Frost heeft weinig op met organisatie en regels, hij werkt liever vanuit zijn intuïtie. Omdat hij resultaat boekt en een sterk moreel kompas heeft accepteert men zijn gedrag maar zijn stugge en eigenwijze houding zorgen voor veel wrijving op zijn werk en in zijn privé leven. De serie heeft 15 seizoenen gedraaid, en 11 prijzen, waaronder meerdere Bafta-awards, gewonnen. Een afleveringen duurt 1,5 uur en weet elke minuut je aandacht erbij te houden. Iedere aflevering heeft een hoofdthema en brengt op een knappe manier meerdere aspecten van een zaak onder de aandacht, het verhaal wordt met mededogen en inzicht verteld en tegelijkertijd toont het de grauwheid en scherpe kantjes van onze samenleving.

 

only fools and horsesDavid Jason, de acteur die Jack Frost speelt heeft met deze rol een uniek en blijvend personage neergezet. Toch is dit niet de eerste televisieserie waar hij bekendheid mee verwerft. Hij is één van de bekendste en meest gewaardeerde acteurs van Engeland. Tussen 1981 en 2003 speelde hij Del Boy in Only Fools and Horses. Een klassieke komedie die 65 afleveringen lang het reilen en zijlen van de broertjes Trotter volgde. Hoewel ze amper geld hadden om aan hun kont te krabben verloren ze nooit de hoop op een dag miljonairs te worden. De verhalen werden met sublieme timing gebracht en zaten vaak verrassend complex in elkaar, ook deze serie heeft David Jason veel prijzen en waardering opgeleverd.

 

Beide series spelen zich aan de zelfkant van de maatschappij af en allebei worden ze met inzicht verteld, toch vraag je je af hoe het mogelijk is dat de optimistische ritselaar Del Boy door dezelfde acteur wordt gespeld als de eigenwijze vereenzaamde inspector Frost. Laten we het er maar op houden dat sommige acteurs het mooiste schitteren op het kleine scherm, waar wij niet teveel worden afgeleid door explosies en special effects, en we ons door hen voor een uurtje kunnen laten betoveren.

Strontvlieg (Scathophaga stercoraria)

maandag, 26 mei 2014

strontvlieg (scathophaga stercoraria) 5-2008 0143parende strontvliegen (scathophaga stercoraria) 5-2010 3185Waar runderen zijn, vindt je strontvliegen. Deze zijn voor hun ontwikkeling namelijk afhankelijk van koeienvlaaien. Hoewel hun hele leven om de stront draait, zullen ze er nooit van eten. De geel behaarde mannetjes ontmoeten de grijsgroene vrouwtjes bij verse koeienvlaaien. Aangetrokken door de geur komen ze (als vliegen) op de stront af. Hier zullen ze een vrouwtje claimen en met haar paren. De eitjes die het wijfje later op een vlaai laat vallen hebben kleine vleugeltjes, deze zorgen ervoor dat ze niet in de stront zakken en verdrinken. Al binnen 1 - 2 dagen komen de eitjes uit. Afhankelijk van de temperatuur kunnen de larven zich tussen de 10 en 80 dagen tot volwassen vlieg ontwikkelen. De strontvlieglarven zelf eten ook niet van de stront maar leven van de larven van andere insecten, die dat wel doen. Een koeienvlaai  is het oerwoud waar de strontvlieglarven jagen. Als volwassen strontvliegen leven ze van nectar en kleine insecten die ze met hun korte scherpe zuigsnuit uitzuigen.

Facetoog

zondag, 25 mei 2014

libellenoog 6-2012 9305

Parende strekspinnen (Tetragnatha extensa)

zaterdag, 24 mei 2014

Parende strekspinnen (Tetragnatha extensa) 5-2014 9636Parende strekspinnen (Tetragnatha extensa) 5-2014 9650Strekspinnen hebben niet alleen een lang uitgerekt lichaam maar ook buitengewoon lange poten en grote uitwijkende cheliceren (kaken). Voor de paring grijpt het mannetje met zijn lange cheliceren die van het vrouwtje. Daarbij worden de gifkaken van het vrouwtje tussen de uitsteeksels van de mannelijke cheliceren vastgeklemd zodat zij hem niet kan bijten. Pas als het mannetje het vrouwtje op een veilige manier in de greep heeft kan de eigenlijke paring beginnen. Het geheel lijkt wel wat op de omhelzing van twee worstelaars. Met veel gemanoeuvreer probeert het mannetje nu het sperma, dat hij in de bulbus van zijn pedipalpen heeft opgeslagen, bij het vrouwtje in de genitale opening die zich vlak bij de overgang van haar borststuk en achterlijf bevindt, in te brengen. De gezwollen bulbus is op de foto te zien als het kleine gele ballonnetje dat hij tegen het onderlijf van het vrouwtje aandrukt. Aangezien het mannetje zijn sperma met zijn "handen" inbrengt kan de paringshouding per spinnensoort erg verschillen.

 

Lees ook: Parende spinnen.

Kameelhalsvlieg (Rhaphidia notata)

woensdag, 21 mei 2014

Kameelhalsvlieg (Rhaphidia notata) 5-2014 9415Kameelhalsvliegen behoren tot een oude insectenorde die al 300 miljoen jaar voorkomen. Het zijn eigenlijk geen vliegen, ze behoren tot de netvleugeligachtigen (Neuropterida)  en zijn verwant aan mierenleeuwen en gaasvliegen. Ze hebben een opvallende en flexibele nek (protothorax) die ze tijdens de jacht op bladluizen gebruiken. Kameelhalsvliegen vliegen zelden. Het is tevens een insectensoort die zich vrijwel uitsluitend tot het Noordelijke halfrond beperkt, je vind ze niet in de tropen. Dit komt waarschijnlijk omdat de larven een koude periode van rond het vriespunt nodig hebben om te kunnen verpoppen. Het wijfje heeft een kenmerkend lange ovipositor waarmee ze haar eitjes onder het schors en in dood hout legt. Daar groeien haar larven op en leven ze van allerlei insecten. Kameelhalsvliegen worden in twee families opgedeeld, de Raphidiidae, de groep die bij-ogen (ocelli) op de kop heeft, en de Inoceliidae, de groep die deze kleine bij-ogen niet heeft.

Grote dansvlieg (Empis tesselata)

dinsdag, 20 mei 2014

Grote dansvlieg (Empis tesselata) 5-2014 9285Grote dansvlieg (Empis tesselata) 5-2014 9663In Nederland en België komen meer dan 200 soorten dansvliegen voor. De grote dansvlieg (Empis tesselata) is met zijn 13 mm verreweg de grootste. Hij heeft een lange dunne zuigsnuit die schuin uit zijn kleine kopje steekt. Ze leven van nectar en andere insecten. Tijdens de zomer voeren ze groepsgewijs een paringsdans uit en zie je ze soms in een grote zwerm dansen. De mannetjes hebben dan een flinke prooi bij zich die ze eerder hebben gedood. Als er een vrouwtje langskomt bieden ze haar deze bruidsschat aan en kunnen ze, terwijl zij daarvan eet, met haar paren. Het mannetje hangt dan met zijn voorpoten aan een tak terwijl hij het vrouwtje en haar prooi met zijn midden- en achterpoten vasthoudt.

Steekmug (Culex pipiens)

maandag, 19 mei 2014

gewone steekmug (Culex pipiens) 5-2014 8825Alleen de vrouwtjes van steekmuggen zuigen bloed. Blijkbaar heb je meer energie nodig dan je uit nectar kunt halen om nageslacht te produceren. De vegetarische mannetjes zijn makkelijk van de bloeddorstige vrouwtjes te herkennen aan hun gepluimde antennes, deze zijn bij de vrouwtjes dun en draadvormig. Gek genoeg steekt de bekendste muskiet, de gewone steekmug (Culex pipiens) zelden bij mensen. Ze zuigen liever bloed bij vogels. Steekmuggen houden in rust altijd hun achterpoten omhoog. Ze doen dit om luchtwervelingen van aankomende vijanden (zoals een opgerolde krant) te kunnen waarnemen. De voor mensen ongevaarlijke dansmuggen houden om dezelfde reden juist hun voorpoten in de lucht.

Oranjetip (Anthocharis cardamines)

donderdag, 15 mei 2014

oranjetip (Anthocharis cardaminis) 5-2014 8910Alleen de mannetjes van de oranjetip hebben de karakteristieke oranje vleugelpunten. Je vindt de vlinders vaak in vochtige bloemrijke weilanden. In rusthouding hebben de niet bedekte onderkanten van de voorvleugels dezelfde kleur als de onderzijde van de achtervleugels, de groenachtige schutkleur loopt dan dus door. Toch zie je het felle oranje vaak nog dwars door de vleugels heen schijnen, het is dan net of het vlindertje zijn eigen zonsopgang bij zich heeft. Het vrouwtje zet haar eitjes afzonderlijk af op de kelkbladjes van verschillende kruisbloemen. De rups eet eerst van de bloemen en dan van de rijpende vruchten. De pop van de oranjetip hangt met een dun draadje aan een dorre tak en lijkt vanwege de puntvormig uitgerekte kopzijde zo sterk op een doorn dat de pop vrijwel onzichtbaar wordt.

Gevlekte dennenboktor (Raghium bifasciatum)

dinsdag, 13 mei 2014

gevlekte dennenboktor (Rhagium bifasciatum) 5-2014 8888gevlekte dennenboktor (Rhagium bifasciatum) 5-2014 8894De laatste dagen heeft het aan een stuk door geregend en ik was het zat om binnen te zitten. Tussen de buien door haalde ik mijn camera te voorschijn en ben ik gaan wandelen. Ondanks de kou vond ik tussen de planten aan een bosrand een gevlekte dennenboktor. Dit is een van de mooiste boktorren van Nederland en de enige Raghium-soort die zich niet alleen in dennenbomen maar ook in loofbomen kan ontwikkelen. Ze hebben twee duidelijke stekels op hun borststuk en kenmerkende gele vlekken op hun dekschilden. Afhankelijk van hun ontwikkeling kunnen ze tussen de 12 en 22 mm groot worden. Ze vreten zich als larve door het hout en verpoppen vlak onder het schors. Van mei tot augustus vind je ze soms op schermbloemen.

 

Lees ook: Distelboktor (Agapanthia villosoviridescens).

Charbonnages de Beringen

zondag, 11 mei 2014

charbonnages de beringen 5-2014 9040Van 1906 tot 1989 werden er in Beringen kolen gewonnen. De Charbonnages de Beringen was één van de zeven mijnen van het Kempens steenkoolbekken. Ze leverden vette steenkool die bestemd was voor de zware staalindustrie. Haar mijnschachten reikten tot 850 m diepte en er werkten in 1948 zelfs 6796 man. In totaal is er in Beringen bijna 80 miljoen ton aan steenkool gedolven. Momenteel is er in een groot gedeelte van de oorspronkelijke gebouwen het Vlaams Mijnmuseum gehuisd. Er staan echter nog steeds een paar gebouwen leeg.

 

charbonnages de beringen 5-2014 9114Die ruimtes zijn echter al lang niet meer veilig en hebben al aan vier mensen het leven gekost. Zoals alle gebouwen uit die tijd zijn ze vrijwel geheel uit ijzer opgetrokken. En als ijzer niet wordt bijgehouden, gaat het roesten. De vloeren zitten op veel plaatsen vol met gaten en sommige draagbalken hebben het begeven. Het gebouw kreunt en kraakt en bij elke stap die je doet dwarrelt er meer roest naar beneden. 

 

Klik hier voor meer foto's van Charbonnages de Beringen.

Lees ook: Hasard Cheratte.