Gisteren maakte ik na het eten nog even een klein ommetje. Het begon al te schemeren dus de meeste hondenbezitters kwamen naar buiten. Er is een omgekeerd evenredig verband tussen de kans dat je een hondenbezitter kunt zien en het moment dat zij hun hond uitlaten. Een relatie die ongetwijfeld wordt ingegeven door het feit dat zij niet graag met hun vingers in een boterhamzakje door een warme hondendrol graaien, wat helaas weer resulteert in veel onopgeruimde hondenstront en een frisse aversie van niet hondenliefhebbers tegen deze asociale uitlaters.

 

Gisterenavond hoorde ik al van verre zo’n eigenaar tegen zijn hondje blaffen. Met heftige gebaren en verheven stem probeerde hij zijn troetel iets duidelijk te maken. Blijkbaar maakte dit baasje zich behoorlijk druk want je kon zijn commentaar tot aan het einde van de straat horen. Nu heb ik niets tegen hondenliefhebbers, maar deze specifieke dierenvriend heb ik niet al te hoog zitten. Ik bedoel hoe dom kun je zijn, hondjes spreken toch geen Nederlands. Zelfs geen plat Tilburgs. Hoewel dat behoorlijk dicht in de buurt van blaffen komt, kun je er gevoeglijk toch van uitgaan dat het gemiddelde teefje hier geen touw aan vast kan knopen.

 

Lees ook: Rassen en soorten, Ruiken en geroken worden, Het gras aan de overkant, Vluchtgedrag en Kleine dingen.